Te klein ...

De boerderij van nummer 31 was aan de kleine kant, er was weinig land en de boerderij bood weinig ruimte tot uitbreiding. Mijn ouders hebben toen overwogen om de boerderij van Pake Johannes de Boer op De Haar (bij Marum) over te nemen: hij wou stoppen vanwege zijn leeftijd en mijn ouders hadden van zijn kinderen de beste mogelijkheden. Mijn ouders hadden daar wel oren naar, maar het is uiteindelijk afgeketst omdat de al gemelde koper voor onze boerderij nr. 31 de financiering niet rond kon krijgen.

Uiteindelijk viel hun keuze op dat van Jan Sikke Vroom, dat was slechts drie huizen verderop. Deze kwam vrij in 1968, waarschijnlijk ten gevolge van het overlijden. Er was een veiling (28 maart 1968, ten verzoeke van de erven van wijlen de heer M. G. Vroom) en een boeldag (4 april 1968) voor nodig.

De aanduiding van de boerderij was toen (volgens de advertentie) nr 35!

Vertrek

De familieboerderij werd daarbij verkocht aan America. Die begon er een kippenmesterij in, waarbij achter het huis een grote kippenschuur werd gebouwd. Dit was natuurlijk nieuw voor Leutingewolde. AMerica verlaat de boerdereij in de jaren ?
Eind 2010 is de schuur volledig ingestort. Omdat er asbest inzit zal deze gesaneerd moeten worden, hiervoor lijkt recent (eind 2011) een vergunning ontvangen te zijn.

en naar 34

.. en toen zijn we daarheen verhuisd. Dat was ergens in mei denk ik, vlak voordat mijn broertje werd geboren. De boerderij en ook het woonhuis was inderdaad een stuk groter. Er was een grote bijschuur bij, een stookhut en achter het huis nog een groot kippenhok.
Er lag nog een stuk weiland direct voor, een stuk ernaast "de Oldehof", vandaar ook de naam van de boerderij) en een groot deel achter het boerderij richting de Es, dat was op 31 niet het geval.

Mijn oma bleef bij ons inwonen en kreeg de mooie voorkamer met erker. Verder had ze beneden nog een mooie grote slaapkamer, waar ik haar regelmatig 's morgens wakker maakte en we samen naar Het levende Woord luisterden.


Boedeldag 1971
en de geveilde spullen.